Diary

100ฮิตแล้ว T_T ......ในที่สุด
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาอ่านบล๊อกไร้สาระของผม
ผมตั้งใจไว้ตั้งกะทำบล๊อกแล้วครับว่าจะวาดตัวการ์ตูนที่ชอบขณะนั้นแบบสปีดฉลอง ทุกๆ100ฮิต เพราะผมเป็นคนวาดรูปช้ามากๆ
ตั้งใจไว้ไม่ให้เกิน 60 นาทีอย่างมาก
ส่วน100ฮิตแรกสปีด 60นาทีเต็มเลย กว่าจะคิดท่าทางออกยังแทบแย่ เลยซัดลงสีไป10นาที 555
ไว้ฝึกไปเรื่อยๆละกันครับ กับภาพสาวน้อย สาวน้อย สาวน้อยยยยยยยยยยยย สุดยอดด
ขอบคุณอีกครั้งที่แวะมาอ่านจ้ะ
หลังจากช่วงนี้ที่กลับมารื้อฟื้นการวาดตัวการ์ตูนใหม่อีกครั้ง
จาก 10กว่าปีที่ไม่ได้วาดเลยเอาแต่อ่าน จู่ๆก็กลับมาวาด
เพราะเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าเฮ่ยมึงวาดการ์ตูนเป็นมั้ยไปวาดcomic fighting แข่งกันขำๆในบอร์ด pk เถอะ
อาพอเข้าไปดูก็รู้สึกน่าสนุกในทันที เลยเจียดเวลางานมาวาดซะเลย ทำให้รู้ว่าฝีมือเราเห่ยได้ที่
แต่ก็ทำให้นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ
จากเมื่อก่อนตอนประถม-ม.ต้นนี่จะมีสมุดวาดการ์ตูนเล่มนึงผลัดกันวาดกับเพื่อน คนละตอน
ีแล้วทำไมถึงเลิกวาดซะล่ะนี่
เลยเริ่มระลึกชาติว่าเริ่มวาดตั้งแต่เมื่อไหร่และทำไมถึงหยุด..........
ระลึกไปก็ไม่ทำให้จำได้....เลยต้องใช้ตัวช่วย ถามแม่ดีกว่า....
แม่ไดัฟังดังนั้นก็ไปค้นเอาสมุดอัลบั้มภาพเก่าๆ มาให้ดู ทำให้รู้ว่าเฮ่ยข้าวาดตั้งแต่3ขวบโอดูดีๆ
หลังจากดูจนจบก็เริ่มระลึกอีกครั้ง ทำให้จำได้ว่าตอนเด็กๆวาดดราก้อนบอลเยอะมาก ปล่อยแสงกันทั้งวัน
จนกระทั่ง เริ่มซื้อการ์ตูนหลากหลายมาอ่าน รวมทั้งการ์ตูนโป๊ด้วย วะฮ่าๆๆๆ นี่แหล่ะจุดเปลี่ยนลูกผู้ชาย
การ์ตูกเด็กเริ่มไม่อยู่ในสายตาอีกต่อไป....
หลังจากจากอ่านการ์ตูนโป๊อย่างช่ำชองแล้ว จึงหมกหมุ่น อยู่แต่สายดำมืด โป๊มันทั้งวันทั้งคืน
อ่านการ์ตูนเรื่องไหนมา มาเด้มาเลยกูทำให้โป๊ได้หมด ทั้งเกมส์ทั้งการ์ตูน
โอวฟังดูวิตถารยิ่งนัก
จำได้ว่าเคยมีคนถามว่าโตขึ้นอยากทำอาชีพอะไร ก็เลยตอบไปอย่างมั่นใจว่านักวาดการ์ตูนโป๊ ช่างเป็นการยอมรับตัวตนอย่างไม่เขินอายเลย.....
จนกระทั่งหายนะมาเยือนตอน ม.ต้นตอนปลาย
ผมจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสนกร้องร่าเริงเสียงหัวเราะลอยแว่วมาข้างหู
ไม่ได้มีสัญญาณว่าจะเกิดเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น
จนกระทั้งคาบที่2ของการเรียนเริ่มต้นขึ้น....มันเป็นวิชาเลขของ อ.สมยศ...
กระผมนั่งก้มหน้าก้มตาวาดการ์ตูนเหมือนอย่างทุกๆครั้งที่ผ่านมา แน่นอนต้องโป๊น่ะสิ วาดอย่างเมามันส์จนกระทั่งปวดห้องน้ำ
เลยขอไปเข้าสวม เมื่อปลดทุกข์เรียบร้อยแล้วจึงเดินกลับห้องเรียน แต่ทว่า บรรยากาศในห้องเงียบงัน....มาคุ แถมจ้องที่ตูซะด้วย
เฮ่ยอะไรกันกูล้างเเล้วนะโว๊ย เหม็นเรอะ?
วันทยา!!....ยังไม่ทันจะคิดฟุ้งซ่านต่อ เสียงโหดของอ.สมยศ ก็ดังขึ้น
มาหน้าห้องนี่ซิ.....
เอาเเล้วอะไรล่ะนี่
วาดอะไรลงในสมุดเรียนห๋า!! เสียงตะคอกดังขึ้นเรื่อยๆ
ผมตอบตะกุกตะกัก อะ...เอ่อ นั่นไม่ใช่สมุดเรียนครับ...
แล้วสมุดเรียนไปไหน!!
ย..อยู่ในกระเป๋าครับ
งั้นเอากระเป๋ามานี่
เอากระเป๋ามานี่!!! ชิบหายแล้ว... คะ..ครับ
ทันใดนั้นสิ่งที่ปรากฎต่อสายตาสาธรณะชนหญิงชาย คือการ์ตูนโป๊ญี่ปุ่นเล่มบิ๊กๆ3เล่ม แถมยังSMสุดๆ
อ่านออกรึไงหืมม... อ.สมยศพูดพร้อมกับ ชำเลืองตา
มะไม่ออกครับ
งั้นไอ้ที่วาดเองนี่คงอ่านออกสินะ..
ครับ..
งั้นเอาไปอ่านดังๆหน้าห้อง!!
เอาไปอ่านหน้าห้อง!!!เวรแล้วการ์ตูนใฝ่SM เกือบเล่มเต็มๆต้องออกสู่สาธารณะอย่างไม่ทันตั้งตัว อา.......
ขาว.....ขาวโพลน.........มองไรไม่เห็นแล้วว.....เห็นแต่หน้าน้องเนย ที่กรูจีบอยู่มองด้วยความสมเพช
นี่สินะเหตุผลที่ผมเลิกวาดการ์ตูน......อา....
แด่เธอ.....ด้วยความเคารพ

ปล.ใช่เหตุผลนี้ซะที่ไหนล่ะเฮ่ย ที่เลิกวาดเพราะต้องมุ่งมั่นกับการดรออิ้งเพื่อเข้ามหาลัยตะหาก
เลยหันมาวาดเส้นแบบสมจริงแทน
จาก 10กว่าปีที่ไม่ได้วาดเลยเอาแต่อ่าน จู่ๆก็กลับมาวาด
เพราะเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าเฮ่ยมึงวาดการ์ตูนเป็นมั้ยไปวาดcomic fighting แข่งกันขำๆในบอร์ด pk เถอะ
อาพอเข้าไปดูก็รู้สึกน่าสนุกในทันที เลยเจียดเวลางานมาวาดซะเลย ทำให้รู้ว่าฝีมือเราเห่ยได้ที่
แต่ก็ทำให้นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ
จากเมื่อก่อนตอนประถม-ม.ต้นนี่จะมีสมุดวาดการ์ตูนเล่มนึงผลัดกันวาดกับเพื่อน คนละตอน
ีแล้วทำไมถึงเลิกวาดซะล่ะนี่
เลยเริ่มระลึกชาติว่าเริ่มวาดตั้งแต่เมื่อไหร่และทำไมถึงหยุด..........
ระลึกไปก็ไม่ทำให้จำได้....เลยต้องใช้ตัวช่วย ถามแม่ดีกว่า....
แม่ไดัฟังดังนั้นก็ไปค้นเอาสมุดอัลบั้มภาพเก่าๆ มาให้ดู ทำให้รู้ว่าเฮ่ยข้าวาดตั้งแต่3ขวบโอดูดีๆ
หลังจากดูจนจบก็เริ่มระลึกอีกครั้ง ทำให้จำได้ว่าตอนเด็กๆวาดดราก้อนบอลเยอะมาก ปล่อยแสงกันทั้งวัน
จนกระทั่ง เริ่มซื้อการ์ตูนหลากหลายมาอ่าน รวมทั้งการ์ตูนโป๊ด้วย วะฮ่าๆๆๆ นี่แหล่ะจุดเปลี่ยนลูกผู้ชาย
การ์ตูกเด็กเริ่มไม่อยู่ในสายตาอีกต่อไป....
หลังจากจากอ่านการ์ตูนโป๊อย่างช่ำชองแล้ว จึงหมกหมุ่น อยู่แต่สายดำมืด โป๊มันทั้งวันทั้งคืน
อ่านการ์ตูนเรื่องไหนมา มาเด้มาเลยกูทำให้โป๊ได้หมด ทั้งเกมส์ทั้งการ์ตูน
โอวฟังดูวิตถารยิ่งนัก
จำได้ว่าเคยมีคนถามว่าโตขึ้นอยากทำอาชีพอะไร ก็เลยตอบไปอย่างมั่นใจว่านักวาดการ์ตูนโป๊ ช่างเป็นการยอมรับตัวตนอย่างไม่เขินอายเลย.....
จนกระทั่งหายนะมาเยือนตอน ม.ต้นตอนปลาย
ผมจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสนกร้องร่าเริงเสียงหัวเราะลอยแว่วมาข้างหู
ไม่ได้มีสัญญาณว่าจะเกิดเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น
จนกระทั้งคาบที่2ของการเรียนเริ่มต้นขึ้น....มันเป็นวิชาเลขของ อ.สมยศ...
กระผมนั่งก้มหน้าก้มตาวาดการ์ตูนเหมือนอย่างทุกๆครั้งที่ผ่านมา แน่นอนต้องโป๊น่ะสิ วาดอย่างเมามันส์จนกระทั่งปวดห้องน้ำ
เลยขอไปเข้าสวม เมื่อปลดทุกข์เรียบร้อยแล้วจึงเดินกลับห้องเรียน แต่ทว่า บรรยากาศในห้องเงียบงัน....มาคุ แถมจ้องที่ตูซะด้วย
เฮ่ยอะไรกันกูล้างเเล้วนะโว๊ย เหม็นเรอะ?
วันทยา!!....ยังไม่ทันจะคิดฟุ้งซ่านต่อ เสียงโหดของอ.สมยศ ก็ดังขึ้น
มาหน้าห้องนี่ซิ.....
เอาเเล้วอะไรล่ะนี่
วาดอะไรลงในสมุดเรียนห๋า!! เสียงตะคอกดังขึ้นเรื่อยๆ
ผมตอบตะกุกตะกัก อะ...เอ่อ นั่นไม่ใช่สมุดเรียนครับ...
แล้วสมุดเรียนไปไหน!!
ย..อยู่ในกระเป๋าครับ
งั้นเอากระเป๋ามานี่
เอากระเป๋ามานี่!!! ชิบหายแล้ว... คะ..ครับ
ทันใดนั้นสิ่งที่ปรากฎต่อสายตาสาธรณะชนหญิงชาย คือการ์ตูนโป๊ญี่ปุ่นเล่มบิ๊กๆ3เล่ม แถมยังSMสุดๆ
อ่านออกรึไงหืมม... อ.สมยศพูดพร้อมกับ ชำเลืองตา
มะไม่ออกครับ
งั้นไอ้ที่วาดเองนี่คงอ่านออกสินะ..
ครับ..
งั้นเอาไปอ่านดังๆหน้าห้อง!!
เอาไปอ่านหน้าห้อง!!!เวรแล้วการ์ตูนใฝ่SM เกือบเล่มเต็มๆต้องออกสู่สาธารณะอย่างไม่ทันตั้งตัว อา.......
ขาว.....ขาวโพลน.........มองไรไม่เห็นแล้วว.....เห็นแต่หน้าน้องเนย ที่กรูจีบอยู่มองด้วยความสมเพช
นี่สินะเหตุผลที่ผมเลิกวาดการ์ตูน......อา....
แด่เธอ.....ด้วยความเคารพ

ปล.ใช่เหตุผลนี้ซะที่ไหนล่ะเฮ่ย ที่เลิกวาดเพราะต้องมุ่งมั่นกับการดรออิ้งเพื่อเข้ามหาลัยตะหาก
เลยหันมาวาดเส้นแบบสมจริงแทน







